🌹🌹 પનિહારી 🌹🌹 ✍️ ૠતંભરા વિશ્વજીત - ૠત્વિશ્વ

કુવે,તળાવે,નદીયે  ને
સરોવરે ફરે,
લંગડી પનિહારીને કોણ વરે...?!
પનિહારીની પરિભાષા એટલે જાણે નખશિખ સૌદર્યની પર્યાય, 
સૌના મનમાં એકજ છબી લગીરે ય 
બીજી  ના ગમે જરાય...!
નીર સંગ  એ ય પોતાને ભુલી વહેતી રહેતી,
પોતાના ખાલીપાને ખાળવા મટકામાં નીર ભરતી રહેતી..!
મટકા ને પનિહારીની 
એકસરખી વેદના,
 બંનેમાં ઘટ ઘટનાં પાણી અંતરમા સમાવવાની  ખેવના...!
તરસ્યાની તરસ સંતોષવામાં બેય વ્યસ્ત, 
છતાંય  પોતાની જવાબદારીથી ક્યારેય ન થતાં ત્રસ્ત...!
પાણીની ઊંડાઈનો એ તરત જ કાઢતી ક્યાંસ,
 મન તણા પાણીની ઊંડાઈનો પણ એને તરત થઈ જતો ભાસ...!
નદી,કુવા,સરોવર ને તળાવના જળ એણે ખાળ્યાં છે, 
જીવતરની જુવાનીના ઢગલો વરસો એણે કાંઠાની ધારે ગાળ્યાં છે...!
ઘાટ ઘાટનાં પાણી દ્વારા સંદેશો એ આપતી રહેતી,
પાણી બધે એકજ છે ફક્ત મટકાના આકાર જ દુનિયા  માપતી રહેતી...!
કબીર કહત....
કબીર કુવા એક હૈ, પનિહારી અનેક,બર્તન સબ ન્યારે ભયે,પાની સબમેં એક...!
⚱️🏺🚰🏺⚱️
ૠતંભરા વિશ્વજીત 
     ૠત્વિશ્વ

👉 રચના નંબર - ૨

પ્રેમ

ઝરમર વરસતા 
આ કાળા કાળા વાદળ,
ઘેલી થઈ જોયા કરતી રાધા  આંખમાં આંજી કાજળ....!
નિરખતી રે'તી કાન્હાને ભુલીને ભાન,
કાન્હો ય વગાડતો રહેતો મુરલી ખુદની મસ્તીમાં બની ગુલતાન...!
પ્રેમનો મારગ છે શુરાનો ,નહીં  કાયરનું કામ,
પગની દોઢી મારી આટી સહજ બની સમજાવતો ઘનશ્યામ..!
મોરલો ય બની શૂન્યમનસ્ક નિહારતો
 રે'તો આ અનાવૃત પ્રેમ,
વિશ્વરુપના દ્રષ્ટાતિંક
પ્રેમની ચરમસીમાની અપ્રતિમ ભેટ જે જગતને દિધી 
સપ્રેમ...!
પ્રેમ  કરો તો આવો કરજો બાકી બધા મનનાં વહેમ...!
રાધાકૃષ્ણની જોડી તો છે હંમેશ અદ્ભુત નિશ્ચલ પ્રેમની મિશાલ,
સમજાવતો આ વાત સાક્ષાત બદ્રી વિશાલ..!
🌹🌹🌹🌹🌹
ૠતંભરા વિશ્વજીત 
    ૠત્વિશ્વ

👉 રચના નંબર - ૩

🔮🧿  અહર્નિશ 🧿🔮

જીંદગી એક પ્રહર અહર્નિશ, 
ફર્યા કરે નિરંતર  જરા તો ઠહેર...!

 ઉપર નીચે,
આજુબાજુ,
આગળ પાછળ,
ના અર્થ  સરે ના જીવન સરે,
ફર્યા કરે સતત બનીને 
નરમ કહેર...!

અહીંથી તહીં અલગારી રખડપટ્ટી, 
ના ભાન ,ના સભાન
 જાણે સપાટ ફૂટપટ્ટી, 
જીવન  લાગે છે  ઝહેર...!

સમયને કરીએ આહ્વાન, 
અહર્નિશ કરીશું  પ્રભુનું ગાન,
હવે તો તુ લગાવ લગામ,
ફરીએ ના શહેર શહેર....!
હવે તો ઠહેર...!
☯️🧿☯️🧿☯️
ૠતંભરા વિશ્વજીત 
     ૠત્વિશ્વ

👉 રચના નંબર - ૪

 🔮🧿  દર્પણ 🧿🔮

હું શું  કરું  તને અર્પણ..!
તું  તો આખેઆખું 
પ્રતિબિંબનું  
તર્પણ...!
વહાલાને વહાલો
લાગતો ને
દવલાને દવલો...!
સામે જે જેવું હોતું 
એવો જ દેતો હવાલો..!
જેવી જેની દ્રષ્ટિ ,
તેવી તેની બતાડતો સૃષ્ટિ...!
દર્પણ  ને ચહેરો 
એકમેકના પર્યાય, 
એ ,જે જુવે  એજ બોલે,
બેય એકબીજાને 
છેતરે...!
ને ક્યારેક એકબીજાને 
ઊભાને કદીક આંડાય
વેતરે...!
*દર્પણ ખોટું ના બોલે, તમારી સચ્ચાઈની સાચી આંખો ખોલે...!*
*આંખોના દર્પણ  પણ કદીય જુઠું ન બોલે,દિલના દર્દ ખોલે...!*
  આંખોના દર્પણ ધીરજની કસોટી કરે,
અધીરને ય હામી ભરે...!
હે પ્રભુ,
મનનું  દર્પણ  તું, 
પ્રેમનું  તર્પણ  તું, 
સ્વયંભુ સમર્પણ તું, 
તારા પર નિર્ભર  હું, 
 તને કરું અર્પણ શું...?
 દર્પણ સમ  વિશાળ દરિયો બનાવ્યો 
 આકાશ માટે,
સવાર સાંજ ઊગતા આથમતા પોતાના જ પ્રતિબિંબ નિરખતો રે'તો..!
માનવીનો ચહેરો પણ
એના વ્યક્તિત્વની ઓળખ પણ તુજ  દર્પણરૂપે કરાવતો રે'તો...!
🔮🧿🗿🧿🔮
ૠતંભરા વિશ્વજીત 
   ૠત્વિશ્વ

👉 રચના નંબર - ૫

🖋️🖊️  કલમ  🖊️🖋️

🖋️🖊️🍴🖊️🖋️
કલમ ને કડછી,
ભાલો ને બરછી,
 આજની નારી 
પુરુષ સરીખી...!

કડછીમાં તો એ હોય જ માહેર,
પણ કલમ ચલાવી શકે છે  એ પણ જગજાહેર...!

મનની વ્યથા  પર  પણ લગાવી  મલમ,
ચલાવી જાણે છે એ કલમ...!

ભાંગીને ભુક્કો થઈ ગયા બધાંયના ભરમ,
સળગાવી જ્યારે  એણે જીગરથી મુશ્કેલીની ચલમ...!

સચ્ચાઈ  કહેવામાં ના કોઈની હવે રાખી છે  શરમ,
 કહેતી નથી હવે રડીને કે ફુટ્યાં મારા કરમ...!

સમજે છે એ સૌથી સારી રીતે પોતાનો ધરમ,
સહજ સમજતી જીવનના આ ભેદ
 અને ભરમ...!

લડે છે એ  હજુય પોતાના હક્ક ખાતર,
છતાંય  પોતાનાં પરિવારને ય સિંચતી  રહેતી પાણી અને
ખાતર...!

ઘરે પુરાયેલ સ્ત્રીને 
લાગી છે પાંખો,
 એની ક્ષમતા પર મંડરાતી એટલે જ દુનિયાની આંખો....!

સૌને કહેતી બદલો 
હવે તો 
સ્ત્રી સામે જોવાની  આ દ્રષ્ટિ, 
 ઘર,પરિવાર સિવાય પણ દરેક સ્ત્રીની હોય 
એક અલગ સૃષ્ટી...!

વિહરવા દો,
 આપો એને એના ભાગનું આકાશ, 
પછી જુઓ,
એના થકીજ થશે રૂડા 
વિશ્વનો આગાઝ...!

🖋️🖊️🥳🖊️🖋️
ૠતંભરા વિશ્વજીત 
     ૠત્વિશ્વ